MOTORYCZNY ROZWÓJ

Motoryczny rozwój dziewczynek był opóź­niony. Żadna z nich nie stanęła na nogach przed ukończeniem pierwszego roku życia. Kiedy je następnie pokrótce poduczono, mogły już od tegoż dnia postać kilka sekund, podtrzymywane przez dorosłych, a po czterodniowym ćwiczeniu z ich pomocą stały już całymi minutami. Dawało się stwierdzić zdecydowane opóźnienie w rozwoju, które jednak, jak zapewniali eksperymen­tatorzy, szybko się wyrównywało, kiedy stworzyli oni sytuację umożliwiającą ćwiczenie.Godny uwagi jest fakt, że bliźniaczki reagowały na obecność kierowników doświadczenia tak pozytywnie, że nie mogli oni sfil­mować ich reakcji negatywnych, jako że przy każdym ich zbli­żeniu dzieci przestawały płakać i zaczynały się uśmiechać.To, że owe doświadczenia nie wyrządziły dzieciom poważnej szkody, można zawdzięczać jedynie faktowi, że ich inicjatywa nawiązywania kontaktu przełamała pancerz obojętności ekspery­mentatorów, gdyż w drugim roku życia społeczny kontakt odgry­wa dla rozwoju dziecka rolę decydującą.Już pod koniec pierwszego półrocza życia dziecko zaczyna odróżniać ludzi obcych od znajomych i wykazuje wrodzoną skłon­ność garnięcia się tylko do osób sobie znajomych, spośród któ­rych preferuje szczególnie jedną. Wybiera ono wyraźnie jedną nawet wtedy, gdy otoczone jest gronem przyjaznych ludzi, któ­rzy pozwalają mu na kontakt.