PIERWOTNE PRZYWIĄZANIE

Matka jest również pierwotnie przywiązana do swego oseska przez liczne jego sygnały wyzwalające opiekuńczość. Stosunek ten jednak bardzo szybko zostaje, początkowo z jej strony, zindy­widualizowany. Matka rychło zaczyna rozpoznawać swoje nie­mowlę i zdecydowanie odsuwa obce. Tak jest również u bardzo wielu ssaków. Owca po urodzeniu jagnięcia bardzo dokładnie je wylizuje i obwąchuje, po czym już nie pozwala podsunąć sobie żadnego innego. Samica lwa morskiego ociera swój pysk o py­szczek nowo narodzonego i również zaraz po porodzie rozpoznaje indywidualnie swoje młode, nie tolerując w pobliżu jakiegokol­wiek obcego przychówku. Gęsi gęgawe atakują obce gąsiątka, a mewy srebrzyste nawet zabijają obce pisklęta. Wszystkie zwie­rzęta, które wykazują w tak silnym stopniu tendencję do odsu­wania obcych dzieci są zagniazdownikami. Gniazdowniki nato­miast, których młodzież wyrasta w gnieździe, najczęściej bez za­strzeżeń adoptują obce potomstwo. Myszom domowym i szczurom wędrownym można na przykład podsunąć więcej potomstwa niż są w stanie wy karmić. Niemniej jednak przy doświadczeniach z pozostawieniem im możliwości wyboru, preferują własne młode. Istnieją przy tym godne uwagi różnice indywidualne, gdyż w nor­malnych warunkach nie ma niebezpieczeństwa, że wśród gniazdowników małe zostaną podmienione i dlatego nie są potrzebne jakieś szczególne środki zapobiegawcze, uniemożliwiające wy­mianę.